Storm

Wat kan een storm veel doen in het leven van een mens! Een flinke rukwind met orkaankracht kan het dak van je huis scheuren, een boom op je auto laten landen, maar ook jouzelf letsel toebrengen. Storm brengt onrust, bezorgdheid en angst. Want staat je huis wel zo stevig, is het dak wel zo waterdicht en ben je wel goed genoeg verzekerd?

Niet alleen letterlijke stormen kunnen je leven op zijn grondvesten laten schudden. Ook ziekte, scheiding, teleurstelling, verdriet en dood kunnen je beschadigd, verdwaasd en verdwaald achter laten. Waar kun je je bergen tegen de stormen van het leven?
Waarheid is, dat geen huis vast genoeg staat, geen fundament stevig genoeg is en geen verzekering kan maken dat jij en ik rust ervaren in het midden van de storm.

Toen ik gisteravond een blokje om ging om even te ontsnappen aan de prikkels van binnenshuis en zo hopelijk iets van mijn eigen spanning kwijt te raken, moest ik denken aan dat fenomeen `het oog van de storm’.
Als je de film Twister hebt gezien, of iets anders over tornado’s en stormen, heb je er misschien ook wel van gehoord. Dat punt in de storm waarin het windstil is. Ik ben niet de aangewezen persoon om dat weersfenomeen wetenschappelijk te verklaren, maar ik weet dat het ook in geestelijk opzicht bestaat. Stilte ín de storm.

Wat staat stevig als het buiten te keer gaat? Een boom, die rustig is gegroeid en kalm en zeker staat, de wortels diep in de aarde geslagen. Ja, die staat stevig, en biedt ook stabiliteit aan wie niet vast zit aan de grond. Maar zelfs zo’n boom kan in de ergste storm knappen als een lucifershoutje. We hebben het nodig om vastgehouden te worden door iets dat groter en sterker is dan wij. Iemand die Zelf vaststaat.

Terwijl ik daar buiten liep en de regen in vlagen over de verlaten dorpsstraat joeg, dacht ik aan die Man die daar was in het midden van zijn dodelijk beangstigde vrienden en die de storm tot bedaren bracht.
Hij is het in Wie we kunnen rusten, zonder zelf nog langer te hoeven kunnen staan.
Maar voorwaarde is wel, dat je zelf de touwtjes los moet laten en moet gaan erkennen dat je zonder Hem verloren bent. En hoe moeilijk is dat voor ons, westerse zelfdoeners, die voor elke onzekerheid wel een oplossing of tegeltjeswijsheid kunnen googelen. Het omkeren naar Hem is het afkeren van menselijke wijsheid. En dat moet je willen!

Het leven wordt er niet makkelijker of rustiger van als je Jezus kent. Maar! Hij wil wel een bovennatuurlijke vrede geven, een vrede die kan zijn als dat oog in de storm. Die zorgt dat we vrede, liefde en blijdschap kunnen bewaren terwijl de wereld, klein of groot, om ons heen jaagt.
Heb jij een betere optie? Weet jij een beter fundament dan Hij die riep: `Kom tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijn, en Ik zal u rust geven!’?

“Staat zo vast in de Heer, geliefden…”

Filippenzen 4:1

Boom van kennis

Een wolk van onvermogen en tekort
hangt boven me, en trekt de vreugde uit mijn leven
Ik heb het beste van mezelf al weggegeven,
vindt U ’t goed als ik mijzelf hier voor U stort?

‘Uw genade is genoeg’ heb ik gezongen,
toch eet ik liever van de boom van goed en kwaad;
kijk ik boos naar hoe ’t buiten de lijntjes gaat,
zit ik liever in mijn kadertjes bedwongen;

Heer, hier ben ik met mijn zelfbedachte zonden.
De slang blaast sluw zijn wolkjes om mijn hoofd:
heb ik dan toch niet écht in U geloofd?
Ben ik als oudste zoon nog steeds niet teruggevonden?

Een vaderstem klinkt: IK zie geen tekorten!
IK heb z’in Christus voor jou aangevuld.
Nee, kind, jouw hart is niet voor mij verhuld,
maar ‘k zie mijn Zoon, die eens zijn bloed kwam storten

Van lijden naar heerlijkheid

Met verwondering heb ik de afgelopen weken de geschiedenis van Job gelezen. Een verhaal om je hoofd bij te schudden, je wenkbrauwen vragend bij op te trekken en je op te winden over de aanklacht van die mooie vrienden van de immens lijdende, rechtvaardige man, die daar zat in zak en as.

Alles was hij kwijt. Zijn gezin, zijn bedrijf, zijn gezondheid. Alles waar een man trots op kan zijn. Geestelijke steun van zijn vrouw kon hij vergeten: `Zeg God vaarwel en sterf!’ sneerde ze cynisch, zoals alleen een vrouw dat kan.
God stond satan toe om die rechtvaardige van Hem te slaan. Het is wat die aanklager vanaf het begin het liefste doet: het schepsel van zijn Schepper scheiden; een wig drijven tussen Vader en kind. Hij dacht misschien dat onmenselijk lijden Job ertoe zou zetten te doen wat diens vrouw hem adviseerde. Maar hij had het mis.

Job deed wat je van een godvrezend man kan verwachten: hij riep het uit naar God. Hij richtte zijn jammerklacht in vertwijfeling naar de Eeuwige, tot ongenoegen van drie van z’n maten die hem kwamen bezoeken en het nodig vonden hem terecht te wijzen. Job was niet voor rede vatbaar. Het was het verschijnen van de Heere Zelf dat hem tot inkeer bracht: `U hebt gelijk! Ik weet dat U almachtig bent!’
Job kreeg een heel nieuw inzicht in wie God was; hij raakte volkomen onder de indruk van Zijn heerlijkheid en vergat zijn jammerklacht.

Het lijden van Job zet onze moeiten wel in perspectief; maar dat betekent niet dat wij niet ook moeten lijden soms. De vraag is wat we doen als alles ons teveel wordt; als de zorgen, de pijn en het verdriet ons overspoelen. Luisteren we naar de stemmen die ons aanklagen?
Vragen we ons af wat wíj verkeerd hebben gedaan? Of worden we cynisch als die vrouw van Job?

“Want ik ben ervan overtuigd dat het lijden van de tegenwoordige tijd niet opweegt tegen de heerlijkheid die aan ons geopenbaard zal worden” – Romeinen 8:18

God herstelde Job volledig. Hij werd aan eind van ’t verhaal dubbel zo gezegend als aan ’t begin. Maar Job had iets niet wat wij wel hebben: de Zoon.
Als wij, zoals Johannes beschrijft, Zijn heerlijkheid zien, valt het lijden weg en raken we vol bewondering van Wie Hij is. Dan overtuigt de Geest ons van de hoop op een tijd waarin wij in Zijn heerlijkheid mogen delen, en laat Hij een vrede in ons stromen die al het menselijk begrip te boven gaat.

Geef niet op – hou vol! We zullen Hem zien, de Heer die na een tijd van óngeëvenaard lijden verheerlijkt is en in de troon zit – en met ons Zijn heerlijkheid zal delen!