Boom van kennis

Een wolk van onvermogen en tekort
hangt boven me, en trekt de vreugde uit mijn leven
Ik heb het beste van mezelf al weggegeven,
vindt U ’t goed als ik mijzelf hier voor U stort?

‘Uw genade is genoeg’ heb ik gezongen,
toch eet ik liever van de boom van goed en kwaad;
kijk ik boos naar hoe ’t buiten de lijntjes gaat,
zit ik liever in mijn kadertjes bedwongen;

Heer, hier ben ik met mijn zelfbedachte zonden.
De slang blaast sluw zijn wolkjes om mijn hoofd:
heb ik dan toch niet écht in U geloofd?
Ben ik als oudste zoon nog steeds niet teruggevonden?

Een vaderstem klinkt: IK zie geen tekorten!
IK heb z’in Christus voor jou aangevuld.
Nee, kind, jouw hart is niet voor mij verhuld,
maar ‘k zie mijn Zoon, die eens zijn bloed kwam storten

Ik doe ook maar wat

‘k Probeer cynisch te zijn
maar dat lukt me niet
In het zwart te gaan
maar dat staat me niet
‘k Trek m’n schulp weer op
maar verstop me niet
Hier zit ik dan
met m’n brok verdriet

‘k Probeerde goed te doen
maar dat lukte niet
Resultaat te zien
maar het was er niet
‘k Sprong er vechtend op
maar het hielp me niet
Hier zit ik dan
met m’n brok verdriet

Als ik jóu was had ik het goed gedaan
Had ik ons niet zo in de kou laten staan
Trok ik mij het lot van een ander aan
Zou ik niet graag in mijn schoenen staan

‘k Steek m’n nagels uit
maar ik krab je niet
Ik wil schreeuwen
maar ik verlaat je niet
Ik wil huilen
maar dat verdraag je niet
Hier zit ik dan
met m’n brok verdriet

Vergeef me als ik om meer aandacht bad
Vergeef me als ik geen geduld met je had
als je struikelde over de gelegde lat…
… ik vergeet soms: jij doet óók maar wat

Vergeef me als ik perfectie vroeg
Vergeef me, ik weet, het is nooit genoeg
Jij wist je geen raad met mijn hoge lat;
Vergeef me… ik deed óók maar wat