Ik kan dit niet!

“I wish it had never come to me.”
Kun je je de scene van de verdrietige Frodo aan het eind van het eerste deel van Lord of the Rings nog herinneren? Zwelgend in (mijns inziens terecht) zelfmedelijden en nog rouwend over de geliefde Gandalf die de diepte in stortte, staat hij op de rand van een nieuw deel van zijn avontuur, waarin hij een onmogelijke taak moet verrichten, terwijl zeven van de negen helden van zijn gezelschap al zijn afgevallen.

Als je zo’n film (voor de zeventiende keer) zit te kijken met een bak chips op de bank, roep je, wetende dat alles uiteindelijk goed komt: `Kom op Frodo, doorzetten! Nait soez’n, deurbroez’n! En je hebt Sam ook nog!’
En dan komt daar, alsof het jóuw stem is, de stem van Gandalf bemoedigend en bevestigend voorbij: `Dit is jouw taak, jongen, alleen jij kan dit!’

Ik ga je eerlijk vertellen dat ik vandaag even een Frodomomentje had. En dat had alles te maken met de ongewilde juf-pet die ik, net als praktisch alle andere moeders van schoolgaande kinderen, ongewild heb opgezet gekregen dankzij de corona-maatregelen.

Ik zwoegde door een door orks vergeven rotslandschap terwijl de wond van het nargulzwaard steeds pijnlijker werd… eh, oh nee… Ik liep in een zacht, geurend voorjaarswindje in de steeds meer verwarmende zonneschijn over de dijk langs het meer, terwijl de rietpluimen me toewuifden en de vogels, zich niet van enige crisis bewust, vrolijk hun voorjaarslied zongen. De bermen bezaaid met felgeel stralend speenkruid (of dotterbloemen, ik kan die twee nooit uit elkaar houden), alsof het de wereld bewust een beetje vrolijker wilde maken.

`Waarom heb ik deze taak gekregen? Ik kan dit niet!’
Is die zin jou deze weken al eens door het hoofd geschoten? Ik denk dat je niet de enige bent, ik kan je in elk geval de hand schudden. En één ding weet ik, zelfmedelijden helpt je geen zier. Hoe pittig het ook allemaal is met jouw kind of kinderen, met of zonder stempel.

Toen Esther in een vreselijk moeilijke tijd, waarin haar volk gevangengehouden en met de dood bedreigd werd, koningin werd aan de zijde van Ahasveros, was het haar oude oom Mordechai die net zo’n soort boodschap had als de stem van Gandalf in het hoofd van Frodo. Hij suggereerde dat het meisje juist met het oog op de huidige situatie in die tijd geplaatst was. (Esther 4:14)

De vraag is niet waaróm dit jou en mij overkomt. De vraag is ook niet of we er geschikt voor zijn. De vraag is of we willen geloven dat God genade geeft op het juiste moment, om alles te doorstaan wat we voor onze kiezen krijgen. Ik móet het wel geloven, want zó ken ik Hem. Als gespecialiseerd in bijstand voor degenen die het allemaal niet zo goed kunnen…

“Laten wij daarom met vrijmoedigheid toegaan tot de troon der genade, opdat wij barmhartigheid ontvangen en genade vinden om hulp te verkrijgen te gelegener tijd.”

Hebreeën 4:16

Een reactie op “Ik kan dit niet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s